1. feb, 2016

Het aftellen is begonnen

De laatste week van januari hadden we afgelopen week en het is aftellen richting de start van het vliegseizoen. Bij de programmaspelers zullen de laatste vliegkoppels samen gezet zijn en een enkele overnachter is al aan het koppelen, meestal met de kwekers. De liefhebbers die in de gelukkige omstandigheden zijn hun duiven momenteel los te kunnen hebben, krijgen daar weer steeds meer de tijd voor omdat de dagen weer langzamerhand iets langer worden. Ik werk zelf tot 17.00 uur en ben dan 17.30 uur thuis over het algemeen. Het is heerlijk om weer thuis te komen terwijl de zon nog net even schijnt, alhoewel het de laatste dagen meestal regent. Het nadeel van de regen vind ik altijd dat de hokken zo vochtig zijn, wat heb ik daar een hekel aan. Ga daar toch iets op verzinnen met roosters o.i.d. Dan heb je in ieder geval niet een vochtige vloer en dat is iets waar ik mij momenteel enorm aan erger en dat kan niet de bedoeling zijn. Ik wil het mezelf zo makkelijk mogelijk maken en me niet irriteren aan zulke dingen. Volgend weekend komt mijn Harlinger sportvriend even kijken of we nog wat kunnen opknappen aan het hok voor het seizoen en ja dart durf ik aan. Zaterdag konden er duiven op de gevoelige plaat vastgelegd worden in Harlingen en ik ben benieuwd naar de resultaten. Jan Hoogland had dit wederom super georganiseerd met een bakje koffie en een broodje tussen de middag. Fotograaf Robert Borneman heeft de foto’s genomen en we wachten af hoe ‘Dirk’ en ‘Famke Maria’ op de foto zijn gekomen. Zondag ben ik samen met John Logeman naar Sjaak Buwalda getogen te Nijemirdum. We hebben daar erg veel gepraat over verschillende theorieën, over duiven, beleid, inkorfbeperkingen en natuurlijk de Friese derby van later die middag. Mijn ‘neef’ zoals ik hem noem heeft namelijk de beperking om voor D.K.V.  te zijn, kan die jongen ook niks aan doen. Een erg interessant onderwerp was het borstbeen en de theorie die Sjaak daaraan ten grondslag legt. Zowel John als ik hadden daar nog nooit van gehoord en het gaf ons stof tot nadenken. Ga volgende week toch eens kijken hoe dat bij mijn duiven zit. Sjaak is  er van overtuigd dat je voor de regio waarin wij zitten een duif moet hebben met een kort borstbeen, dat omlaag steekt. Stuitbeentjes en borstbeen verkrampen na een dag vliegen en de duif heeft daar de volgende dag last van als het borstbeen en de stuitbeentjes te dicht op elkaar aansluiten. Het is een theorie en ik vertel deze beknopt, echter Sjaak is altijd bij de kampioenen met duiven die deze eigenschap bezitten. Ik trek daar toch mijn conclusies uit, neem het mee en ga mijn duiven hierop beoordelen. Zorgt weer voor een mooi onderzoekje op mijn eigen hok, die ik dan kan gaan toetsen dit jaar.

Wat vind u eigenlijk het mooiste van de duivensport? Vraagt u zich dat wel eens af? Ik zal u volgende week een aantal van mijn allermooiste momenten vertellen en ook waarom ik dat zo mooi vind. Tot volgende week!