16. okt, 2016

Als een kind...

Vandaag een lange wandeling gemaakt met mijn dochter. Als ik dan merk hoe zij naar de wereld kijkt denk ik, kon ik dat nog maar eens. Kon ik maar eens terug gaan en weer naar de wereld kijken zoals een kind dat doet. Wat is het toch mooi om te kijken naar koeien alsof ze heel gelukkig in de weide rondlopen en de hele dag met een lach op hun gezicht gras eten. Gewoon zonder te weten dat de koeien gedekt worden, moeten bevallen en vervolgens hun kind afgenomen wordt zodat ze melk geven omdat wij dat door onze lasagne moeten gooien of denken dat het helpt om onze botten sterker te maken. Gewoon naar ZWARTE PIET kijken alsof het een lieve man is waar je pepernoten van krijgt. Even zonder de discussie die erachter schuilt gaat, waar ik zo moe van wordt. Als jeugdlid keek ik ook zo naar de duivensport. Ik was blij als van mijn drie duifjes er een thuis kwam, geen idee of de duif op tijd was, maar hij was er weer en daar werd ik blij van. Ik vond het leuk om de hele week mijn duifjes eten te geven, te stoeien in de broedbak en ze te zien thuiskomen. Nu geniet ik nog steeds van de duiven, maar om  eerlijk te zijn ben je toch meer bezig met de prestaties die ze leveren. Zodra er een duif thuis is kijk je meteen op de meldsite of je nog op teletekst komt of dat je anders in ieder geval bij de eerste honderd nationaal hoort. Soms wil ik weer even die kleine jongen zijn die naast zijn vader naar de lucht staat te turen en staat te genieten van de duivensport als hobby!!

Net even gekeken op toppigeons en ik heb me verbaasd over de prijs die men betaald voor “de dakhaas” van Bennie de Vries. Voor een luttele 47.000 euro is deze duif verkocht en dat voor een duif van 2007. Het was natuurlijk een topper, maar ik vind het een behoorlijk bedrag. Je moet het natuurlijk ook net treffen met een verkoping dat er twee mensen zijn die een hoop geld over hebben voor een bepaalde duif. Wel mooi voor Bennie overigens, van harte gegund.

Dan nog een klotebericht. Gisteren bereikte mij enige foto’s van duivenmaat Durk Veendorp uit Gytsjerk. Er was bij hem een steenmarter onder de ren gekomen en die heeft op 1 na alle doffers door de bodem naar beneden getrokken of dan wel aangevreten. De poten, vleugels, stukken van het borstbeen, alles was er af gevreten en er was nog 1 doffer die leefde en niets mankeerde, de rest was dood. Verschrikkelijke foto’s en toen ik vanmorgen een bakje koffie ben komen halen was Durk nog steeds aangedaan. Uiteraard heb ik en met mij nog een aantal liefhebbers jongen voor volgend jaar aangeboden en moet hij weer zo snel mogelijk kunnen doorstarten, maar het blijft gruwelijk. Lijkt me verschrikkelijk om je dag zo te beginnen en je opgebouwde stammetje onder de ren te zien liggen. Sterkte nog Durk en het komt goed.

Tot de volgende!!